wielokrotnie ich stężenie w roztworze

„wielokrotnie ich stężenie w roztworze, z którego są pobierane. Za przykład może służyć omawiane już gromadzenie potasu przez glony. Jest to pobieranie wybiórcze, specyficzne, związane z metabolizmem komórki i uzależnione od oddychania. Zjawisko to nazwano pobieraniem aktywnym. Wydaje się, iż pełni ono bardzo doniosłą funkcję w mineralnym odżywianiu roślin.
Aktywnie pobierane mogą być nie tylko jony (elektrolity), lecz również cząsteczki cukru i nawet woda. Jest to zjawisko ogólne, występujące w żywych organizmach.
H. Lundegardh i H. Burstróm (1933) wykazali zależność między pobieraniem jonów NO3 a oddychaniem korzeni. D.R. Hoagland i T.C. Broyer (1936), stosując różne ilości tlenu w powietrzu użytym do przewietrzania pożywki, stwierdzili, że pobieranie jonów K+ i Brr przez odcięte korzenie jęczmienia wzrastało w miarę zwiększania zawartości tlenu. Poza tym dodanie do pożywki chlorku potasowego wzmagało oddychanie korzeni. Już te badania wskazywały na związek pobierania jonów z oddychaniem.
C. Olsen (1953) w doświadczeniach z żytem uprawianym w kulturach wodnych stwierdził, że przy dosyć dużym stężeniu azotanów (8 mMol1) przewietrzanie pożywki nie wpływało na pobieranie jonów NOj przez rośliny, natomiast przy niskim stężeniu (0,015 mMol1) przewietrzanie zwiększało pobieranie jonów NO3 prawie 20krotnie. Wyniki te wskazują, że przy dużych stężeniach soli w pożywce, jony NO^ były pobierane głównie na zasadzie dyfuzji; sprzyjała temu duża różnica stężeń między komórką roślinną a roztworem zewnętrznym. Natomiast przy 50krotnie mniejszym stężeniu azotanów w pożywce (0,015 mMol1) występowało pobieranie aktywne, uzależnione od dostępu tlenu i oddychania.“(8)