Odebrawszy list synowca

„Odebrawszy list synowca, udał, że wyjechał na kilka dni z Paryża.
Radził się w tej sprawie swojego sekretarza. Raftó powiedział
— Jesteśmy na najlepszej drodze do zniszczenia pana dAiguillon. Nasi przyjaciele w parlamentach pracują. Jeżeli pan dAiguilłon, jak się tego zresztą domyśla, uderzy w ciebie przed przełomowymi wydarzeniami, wymusi na tobie obietnicę udzielenia mu pomocy w razie nieszczęścia, ponie
Wiv. twoje uczucia są tego rodzaju, że nie możesz im dać jawnie ustwa przed względami rodzinnymi. Jeżeli zaś odnowisz, pan dAiguilłon nazwie cię nieprzyjacielem i sprawcą Jego nieszczęść. Odejdzie z uczuciem ulgi, jak to zawsze się dzieje ilekroć odnajdujemy przyczynę zła, chociaż samo zło nie zostało usunięte.
— To wszystko bardzo słuszne — przyznał Richelieu — ale jak długo jeszcze można się tak kryć He dni do wybuchu
— Sześć.
— Na pewno
Rafte wyjął z kieszeni list radcy parlamentarnego. List zawierał zaledwie kilka wierszy
„Postanowiono, że wyrok zostanie wydany. Zapadnie we rtek, to jest ostatniego dnia terminu oznaczonego przez zgromadzenie".
— A zatem nic prostszego — powiedział marszałek — jak Odei lać księciu jego list wraz z twoim bilecikiem takiej treści „Mości Książę, przyjm wiadomość o wyjeździe pana marszałka do.... Tę odmianę powietrza uznał za konieczną lekarz pana marszałka, nieco zmęczonego trudami. Jeżeli, sądząc według tego, co mi raczyłeś onegdaj powiedzieć, zechcesz, Książę, mieć rozmowę z panem marszałkiem, śpieszę ci donieść, że pan marszałek, wracając z..., będzie nocować w czwartek wieczorem w swoim pałacu w Paryżu, gdzie go, Książę, będziesz mógł zastać niezawodnie". No, a teraz — dodał marszałek — schowaj mnie gdziekolwiek do czwartku.“(6)